TITON Barbera d’Asti superiore 2010 docg Nizza, l’Armangnia

Dom, dom, dom. Om vooroordelen te hebben. Dat is in het gewone leven al zo, maar zeker ook in de wijnwereld. Geen idee of ik dit al eens heb geventileerd op ‘curieuze flesjes’ maar je doet mij geen groot plezier met wijnen uit Piëmonte. In blinde proeverijen vind ik die wijnen vaak simpelweg niet lekker, te aards, te rustiek. En dan blijkt het bijvoorbeeld Barolo te zijn. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik toch een klein hoekje met Barolo in de kelder koester, maar dat is ongetwijfeld de uitzondering op de regel. Enfin, als je wéét dat wijnen uit Piëmonte je zelden bekoren, dan zoek je die dus niet… Precies: het vooroordeel. Daar worden geen lekkere wijnen gemaakt. Dom, dom, dom. Want er zijn meer druiven dan nebbiolo. Afgelopen dinsdag heb ik een hele proeverij Barbera’s meegemaakt en het was… geweldig. Deze Barbera d’Asti superiore was misschien niet de beste wijn die ik proefde, maar mijn hart was wel verkocht, alleen al bij de geur. Een enorm rijk uitwaaierende neus. Wow! Zoethout en bloemen, de smaak heeft kracht én lengte én rondeur. Rood fruit in de smaak. Er is veel in deze wijn te ontdekken en dat is leuk. Ik ben weer eens met mijn neus tegen de lamp gelopen met mijn vooroordelen. Olivier Schutte is de importeur van deze wijn, een kleinschalig werkende importeur die alle steun verdient. Hij heeft een briljante bedrijfsnaam. 

www.degeluksdruif.nl

Domaine d'Escausses La Croix Petite 2010 Gaillac

Ja, waar ligt dat, Gaillac? Het is een gemeente in het Franse departement Tarn, ook al niet zo bekend, regio Midden-Pyreneen. De plaats zelf telt maar 13.000 inwoners. Als ik de foto’s bekijk (Abdij St. Michel aan de rivier de Tarn) zet ik Gaillac meteen op de wishlist om nog eens te bezoeken. In de Guide de Hachette staat heel poëtisch bovenaan de pagina’s van Gaillac: Le Piémont du Massif central. Er is zo’n 4.000 hectares wijngaard die recht hebben op de AOC Gaillac. Daarvan maken de wijnbouwers 160.000 hectoliter wijn, tweederde daarvan is rood en rosé. Zeven pagina’s van de 1.200 pagina’s met beschrijvingen van wijnen zijn gewijd aan de Gaillac wijnen. Dit domein staat met zijn witte wijn in de gids, die is gemaakt van drie druiven: mauzac, sauvignon en muscadelle. Deze rode wijn kreeg twaalf maanden fustrijping en is gemaakt van syrah, braucol en cabernet sauvignon. Het zijn dus wijnen met curieuze druiven. Braucol? Nooit van gehoord! Jancis Robinsons Grapes beschrijft 1.368 druiven, dus die Braucol staat er ook in. Het is een synoniem voor de FER, die voor het eerst in 1783 in de boeken voorkomt. A little on the wild side, schrijft Robinson. De fer levert ongetemde wijnen, tamelijk rustiek. Maar goed, in deze Gaillac komen drie druiven voor en dat levert een wijn op met wat laurier in de neus en veel rode bessen, kruidige toets. De smaak is opmerkelijk rond en gemiddeld geconcentreerd. De wijn verbetert met wat lucht. Het is een aantrekkelijke wijn met een fluweeltoets.  

Curtefranca 2006 'Vigna santella del gröm', Lombardije, Ricci Curbastro

Een keer eerder stond er een wijn van Ricci Curbastro op dit blog, een fraaie pinot noir. Deze wijn met twee egeltjes op het etiket komt van het huis dat ik vooral ken van de bubbelwijnen. Dit is een echte 'fopwijn', een wijn die de wijnproever gek kan maken in blinde proeverijen. Nogal wiedes, want deze combinatie van druiven komt zelden voor: Cabernet Franc, Carmenère, Merlot, Cabernet Sauvignon en Barbera. Een Bordeaux blend zou je kunnen zeggen, maar de Carmenère en Barbera laten hier wel hun invloed gelden. De wijn is prettig elegant. Je steekt je neus in het glas en de geur roept meteen de vraag op: is dit een 'koude' of een 'warme' wijn? De koude wijnen worden gemaakt in Noord Europa en je ruikt/proeft als het ware dat koude wijnen minder zonuren hebben gehad. Deze wijn heeft een warme geur. Veel aantrekkelijke fruittonen, mooi vanille van 18 maanden houtrijping. Wij dronken dit mooi glas bij ossehaas en een blokje rauwmelkse Demeter kaas. De wijn komt van één wijngaard met de wat mysterieus aandoende naam 'Vigna santella del gröm'.

www.jeanbergerwijn.nl

Château Musar 2005 Bekaa Valley, Libanon

Het is meer dan een generatie terug, het moet begin jaren tachtig van de vorige eeuw zijn geweest, dat ik met veel belangstelling las over een onbekende wijn uit Libanon: Château Musar. Michael Broadbent schreef over de wijn, die een enorm rijpingspotentieel had, vergelijkbaar met dat van de Grand Crus in Bordeaux. Zijn wijnmaker Serge Hochar werd in 1984 de eerste Decanter Man of the Year. Sindsdien vond ik het altijd bijzonder als ik de wijn mocht proeven. En de flesjes Musar in de kelder koester ik als kostbare schatten. Wijnvriend Nello zegt: laat de wijn gerust 15 jaar liggen en drink hem dan. De wijn  is samengesteld uit cabernet sauvignon, carignan en cinsault, de 3 c’s. Soms ook nog met andere druiven. Een van de mooie eigenschappen van Musar is dat de wijn van jaar tot jaar enorm kan verschillen. Zo kan de wijn soms karakteristieken vertonen van een Bourgogne, en in een ander jaar juist weer Bordeaux kenmerken vertonen. Dat is voor een doorsnee consument vervelend, maar ja… Musar is een product voor de wijnliefhebber. En die vindt de grilligheid nou juist wel weer opmerkelijk en spannend. 

Afgelopen zondag was een hoogtepunt in mijn wijnproefleven. Samen met wijnvrienden Nello en Berry won ik de Grand Prix Saint Hubert, de oudste en meest prestigieuze blindproefwedstrijd van de Benelux. Zeg maar het Wimbledon van het wijnproeven. Dat voelt ontzettend goed! Van tien rode wijnen uit de hele wereld wisten we van negen de herkomst goed te determineren en van zeven de correcte druiven. Château Musar 2007 was de eerste wijn, die we helemaal herkenden, behalve het goede jaar. De wijn had een bruine rand, kruidige maar ook wat onbestemde geur, een tikje groen in de smaak, maar wel goede zuren en mooie balans. Twee dagen later zet Nello een fles Château Musar 2005 op tafel. Geëvolueerde kleur, doorzichtig, laurier, kersen en zoethout in de geur, mooi geparfumeerd. Wijn met veel beschaving, hoge zuurgraad en lekkere doordrinkfactor. Ook tonen van chocolade. Als ik dit schrijf slik ik de laatste slokken uit de fles door, met nog lekkere rijpe tannines in de mond, en de zoethouttoon achter op de tong. Een prachtig glas wijn, dat ik altijd met respect en bewondering drink. En vanaf nu altijd met de zoete herinnering van het winnen van de Grand Prix Saint Hubert.

Uitslag Grand Prix Saint Hubert

Website Brabantse Wijnsocieteit

Ayler Kupp 2009 Riesling Fass 3, weingut Peter Lauer, Saar

Het wijndomein van Peter Lauer ligt prachtig onderaan de berg waar deze wijn vandaan komt: uit de Saar, de Ayler Kupp. De wijngaard is een steillage, een wijngaard waar je niet met een tractortje doorheen ploegt, maar met gevaar voor eigen leven de druivenstokken bewerkt en plukt. Handverlesen staat op het etiket. De wijn is nu na vijf jaar helemaal open, een prachtige riesling geur met tonen van jasmijn. In de mond een piepklein zoetje dat de wijn veel charme geeft, veel mineralen en rondeur. Dit is een heel aantrekkelijk glas wijn, vanmiddag genoten bij een rijpe galiameloen met rauwe ham. Ondertussen las ik in het juninummer van Onze Taal een mooi artikel over de taal van de wijn. Een Franse taalwetenschapper heeft onderzoek gedaan en constateert dat wijnproevers bij het beschrijven van wijn hun aller-individueelste emotie onder woorden brengen. Dat is dramatisch, maar hoe een wijn proeft vereist niet alleen een goede tong maar ook een trefzekere pen. En constateert de schrijver: "Als de combinatie van tong en pen klopt, dan is er niets leuker dan je neus afwisselend in een glas en een boek te steken - terwijl witte bloemen dartelen en de abrikozen exploderen."

Een hint van viool, de taal van de wijn. Door Jacco Snoeijer, Onze Taal pagina 160 jaargang 2014 / 6

Château La Tour Blanche 2001 1er Cru Sauternes

Er gaat weinig boven een mooi gerijpte Sauternes. Deze La Tour Blanche is van het illustere jaar 2001, een topjaar voor de zoete wijnen die zijn gemaakt van door edele rotting aangetaste druiven. Intens genieten is zo'n glas. Een waaier van geuren: honing, peer, perzik en ananas. En botytris natuurlijk. Mooi zoet zonder plakkerig te zijn. Prachtige wijn met ook wat carameltonen. Een heuse meditatiewijn.

Kirsten Pinot Brut Mosel

Glooiende hellingen in prägedruk op het etiket. Een zalmkleurige bubbel in de fles. Kirsten maakt een van de beste sekts van Duitsland, schreef Lars Daniëls onlangs in Perswijn. Hij doelde op de Heldensekt, die bij bezoek echter niet leverbaar bleek. De gewone riesling sekt mag er ook zijn. Maar deze Pinot Brut trof mij onmiddellijk als aangenaam en lekker. Gemaakt van 70% spätburgunder/pinot noir en 30% pinot blanc. In de neus mineraliteit. Perzik. Jasmijn. Kurkdroog en krachtig. Echt een ideaal aperitief. Het wijndomein van Kirsten ligt in Klüsserath. Op dit domein wordt ook de sekt gemaakt van Van Volxem. Dit glas sekt is plezier. Het kan als aperitief gedronken worden, maar is ook een prima glas voor het slapengaan.

Erdener Treppchen 2002 Riesling Spätlese Weingut Merkelbach Ürzig

“De Albertz op het etiket van dit domein is een voor-ouder die afkomstig is uit Heerlen. Hij was landmeter, geen wijnbouwer”,zegt Alfred Merkelbach. Het etiket van dit domein is klassiek, al meer dan vijftig jaar ongewijzigd. Er zwaaien twee broers de scepter: Rolf (77 jaar) en Alfred (79 jaar) Merkelbach. Die niet getrouwd zijn en geen opvolgers hebben. Met deze riesling is iets aan de hand. Dat kunnen wijnvriend Berry en ik proefondervindelijk vaststellen als we het domein bezoeken. We proeven de 2012 Erdener Treppchen Riesling Spätlese en daarna dezelfde wijn tien jaar ouder. Zien we verschil in de kleur? Nee dus. Proeven we dat de 2002 tien jaar ouder is? Ja, de wijn heeft meer rondeur en een werkelijk uitstekende balans. We doen precies hetzelfde met de Ürziger Würzgarten: we proeven 2012 Auslese en 2002 Auslese. Dezelfde ervaring: nauwelijks tot geen kleurverschil en véél rondeur en balans in de geouderde wijn. “We proeven de riesling het liefst als die wat gerijpt is”, zegt Alfred met gevoel voor understatement. We informeren naar de oudste wijn in de kelder, er liggen nog enkele flesjes 1971. De broers dronken die in de afgelopen week met de Amerikaanse wijncriticus en handelaar Terry Theise, de wijn was uitstekend. De wijnen van Merkelbach zijn geen wow-wijnen die enorme indruk maken met een uitwaaierend geurenpalet en superrijke smaak. Nee, het zijn top-harmonieuze wijnen Oude Stijl, laag in alcohol. Door het lage alcoholpercentage ontzettend fijne wijnen om te drinken. Vandaag ging deze fles open bij een mooi sushi-voorgerecht en een kabeljauw-groente-curry-gerecht. Mijn dochter steekt een neus in het glas, pakt een slok en zegt meteen: hmmm, lekkere wijn, pap. Wie een geouderde wijn van Merkelbach proeft, proeft iets van het Geheim van Riesling.

Sketch 2011 Ribeira Sacra, Bodegas y Vinedos Raul Pèrez

Genieten en verbazing. Beginnen met het genieten: de wijn heeft een goudkleurige zweem, een kleine neus met vanille, citroen, witte aalbes en meloen. En een opmerkelijk karaktervolle smaak, stevig en sappig, mooie zuren, finessevol en goede balans. Gemaakt van de Albariño, 40 jaar oude wijnstokken. Twaalf maanden gerijpt op Frans eiken. Raúl Pérez wordt gezien als één van de beste Spaanse wijnmakers, behorend tot de wereldtop. Zijn kwaliteit is dat hij goed aanvoelt welke wijngaarden potentieel hebben. Eindigen met verbazing. Over dat opmerkelijke etiket. Smaken verschillen. Natuurlijk. Maar dit etiket is naar mijn smaak zeldzaam onooglijk. Zo zie je maar: lelijk zien bijt niet. Dit is typisch een fles waarbij veel mensen als ze een prijs moeten raden enorm de plank misslaan. Drie flessen voor een tientje? In werkelijkheid ligt de prijs ongeveer dertien keer zo hoog. En dat is deze wijn waard. Je geniet een opmerkelijk fraaie wijn uit Spanje.

www.spanje.nl

Quartet de la Désoucherie 2010 Cheverny, Christian et Fabien Tessier

In de omgeving van Cheverny in de Loire verbouwen de wijnbouwers het curieuze druifje Romorantin. Een druif die een witte wijn levert die wel enkele jaren flesrijping nodig heeft. Ik heb al eens veel plezier aan die wijn beleefd en als we in de buurt komen, pak ik de kans dus met beide handen aan om wat flessen Cour-Cheverny aan te schaffen. De Guide de Hachette is de raadgever, we kiezen een zogeheten hartendiefje (Coup de Coeur) en komen dan bij de familie Tessier terecht. Madame maakt ons aanvankelijk duidelijk dat we de desbetreffende wijn niet kunnen kopen, maar uiteindelijk lukt het toch. We proeven ook andere wijnen en deze rode Quartet bevalt. De wijn is gemaakt van 80% Pinot Noir, 15% Gamay en 5% Cabernet Franc. De wijn heeft houtrijping gehad. En is gemaakt van druiven die komen van stokken van 40 jaar oud. Het achteretiket zegt: Ce vin rouge est plein, puissant et aromatique avec des tanins fins et bien fondus. Il est idéal sur les viandes rouges, les gibiers ou les fromages. C’est u n vin harmonieux et de garde. Lees je die tekst dan denk je aan een vrij forse wijn, in werkelijkheid is de wijn een elegante lichtgewicht. Ik liet een flesje achter bij mijn dochter. Die reageerde nog dezelfde avond: “Nou, dit vind ik meer sloeberwijn.” Waarop ik haar van repliek diende: “Het is een pinor noir wijn, die moet je leren waarderen, dat komt nog wel als je wat ouder bent…” Een luttele vijf minuten later kwam het bericht: “Ja, het tweede glas is al lekkerder.” Glimlach. De wijn is fruitig, kruidig, vief en elegant. Veel slanker dan andere pinot noirs die ik deze week proefde uit oa Duitsland en Chili. Een prettige rode lente- en zomerwijn. 

Pinot Noir 2010 Reserva, Maule Valley, Casas Patronales

Wijnland Chili maakt geen warme gevoelens bij mij los. Ik denk aan hoge alcohol percentages, een te jammig bouquet en een smaak die nooit slecht is maar vaak échte spanning mist. Uiterst betrouwbare wijnen voor in een restaurant wijnarrangement: een glas bij het diner is lekker, maar een tweede glas? Nee, dat hoeft niet. Genoeg over mijn vooroordelen. Want in blindproeverijen zet ik toch vaak sterretjes bij mijn aantekeningen van lekkere Chileense wijnen. Zo ben ik ook gevallen voor verschillende wijnen van het moderne familiebedrijf Casas Patronales. En heb ik voor het eerst van mijn leven wat flesjes Chili gekocht om op te leggen: een Carmenère Reserva Privada van dit huis. Het kan verkeren. 

Casas Patronales is groot. Het huis heeft 280 ha. aan wijngaarden in de San Clemente regio binnen de Maule Valley, 250 kilometer ten zuiden van Santiago. De temperatuurverschillen tussen dag en nacht zijn hier enorm, soms tot wel 20°C, wat het groei- en rijpingsproces van de druiven remt en bevorderlijk is voor de aanmaak van zuren. Dit geeft de wijnen frisheid en zorgt ervoor dat de druiven hun fruitaroma's en nuances optimaal behouden. Deze Pinot Noir is heel toegankelijk en aantrekkelijk. Lichte vanilletonen door de lagering van 8 tot 10 maanden op eikenhouten barriques. Lekkere framboostonen in de neus. Minerale tonen ook. Buitengewoon harmonieus en elegant.

Klik hier: Importeur Jean Berger Roermond

Vin du Bugey, Mondeuse, Maurice Quinard, Massignieu-de-Rives

Dit is met recht een curieus flesje. Vin du Bugey komt uit de Savoie, uit die streek drink je niet snel een wijn. De wijn is gemaakt van de druif Mondeuse, die ook wel eens de grootvader van de Syrah wordt genoemd. De druif geeft wijnen die diepgekleurd zijn, met veel aroma en tannines en het vermogen te ouderen. In de jaren zeventig verdwenen veel wijngaarden met Mondeuse; in 2009 zijn er ongeveer 300 hectares met de druif beplant. Wie veel passie heeft voor wijn, praat daar natuurlijk graag over. En zo kreeg ik deze fles van Tante Caatje. Er staat geen jaartal op de fles, wel de kwalificatie VDQS, die nu niet meer bestaat. Vin Délimité de Qualité Supérieure was de sympathieke kwalificatie net onder Appellation Controlée, vaak een voorportaal voor een eigen AOC. “Deze fles moet zo’n vijfentwintig jaar oud zijn”, zei Tante Caatje. Mijn eerste reactie was: dan is de fles vermoedelijk niet meer te drinken. Toen ik terug ging rekenen, realiseerde ik me dat de wijn uit 1989 of 1990 zou kunnen zijn. Dat zijn twee uitstekende wijnjaren. “Als de wijn niet meer drinkbaar is, dan kun je altijd nog een konijn erin klaarmaken”, was de moederlijke boodschap. Enfin, in deze internettijd is het domein natuurlijk snel opgezocht. Daar leren we dat de wijnbouwer een bewaaradvies van 3 tot 10 jaar geeft voor de Mondeuse, afhankelijk van de kwaliteit van het jaar. 

Niet getreuzeld, de kurkentrekker in de fles. De kruk is stevig, bepaald niet brokkelig of poreus. Alleen het uiteinde van de kruk is rood. Een slok wijn in grote Bourgogneglazen… en ruiken maar. Hmmm. Niet slecht. Hmmm. Wel lekker, een geur van kreupelhout, paddestoeltjes, ja zelfs een lichte truffelassociatie. De tong begint wat te trillen. Ik wil ook! En die eerste slok bevestigt dat deze Grand Old Lady best te hachelen is. Op de tong is deze wijn liefelijk. Mooie zuren. Harmonieus. In de neus ook wat kruidigheid: een combinatie van laurier, kardemom en een zweem kruidnagel. Dat konijn mag lekker wachten. Deze fles maken lief en ik samen meester, bij een eenvoudige pasta met tomaten-olijvensaus vooraf, geroerbakte paksoi met oestersaus en ossenhaaspuntjes en een boeren bio-camembert toe. Dan is de fles op een klein bodempje leeg en hebben wij een klein wonder gedronken. Merci, Tante Caatje! En het hoofddeksel af met een diepe buiging voor de wijnbouwer.

http://caveauquinard.fr

http://culinairbijtantecaatje.nl/

Pradalupo 2010 Roero Arneis, Fontannafredda

Witte wijn van de Arneis druif uit het Piemonte gebied. Aan deze druif is een leuk verhaal verbonden. De wijnboeren zetten deze druivenstokken in Roero en Langhe naast en tussen de Nebbiolo druif, omdat de vogels eerder deze geparfumeerde druiven oppikten dan de meer kostbare Nebbiolo. Tja, dat zijn van die problemen waar de gemiddelde wijndrinker niet aan denkt… maar er komt heel wat bij kijken vóórdat wij een fijn glas in de hand hebben.  Er zijn ook wijngaardeniers die bosvalken houden -  dat houdt de vogeltjes weg bij de wijngaard. In de jaren zeventig van de vorige eeuw is deze druif bijna verdwenen geweest, om in de jaren tachtig een ‘revival’ te kennen. Deze wijn heeft een bloemetjesneus, heel verfijnd met een lichte anijsimpressie. De wijn heeft veel rondeur, souplesse in de smaak en een middellange afdronk. Ook prettige zuren die de wijn heel fris maken. Gedronken bij spaghetti met vongole bij trattoria l’Olivo in Tilburg.

Ornellaia 2008 Bolgheri, Toscane

Perfectie laat zich lastig onder woorden brengen. Tenuta dell’Ornellaia is een Super Toscaan waar schitterende wijnen worden gemaakt. In 2006 bezocht ik dit domein met wijnvrienden. In de ontvangstruimte Ornellaia stonden toen twee bronzen borstbeelden. Oude helden moet je in ere houden. Eén is van Markies Lodovico Antinori, de grondlegger van het domein. Hij startte het domein in 1981 op gronden uit de erfenis van zijn moeders familie. De wijngaarden werden beplant met cabernet sauvignon, cabernet franc en merlot. Het andere borstbeeld is van de peetvader van de Amerikaanse wijnmakers: André Tchelistcheff (†1994). Robert Mondavi beschouwt deze van oorsprong Russische aristocraat als zijn grote mentor. En Mondavi was mede-eigenaar van Ornellaia van 2002 tot 2005, toen alle aandelen in handen kwamen van de Italiaanse adellijke familie Frescobaldi.

Het ontvangstcomplex, de vinificatieruimtes en kelders zijn gemaakt naar Californisch model. In 1985 kwam de eerste Ornellaia op de markt. Masseto (van alleen merlot) ontstond als experiment in 1986 en is inmiddels kostbaarder dan Ornellaia zelf. We zijn langs de Masseto wijngaard gelopen: 8 hectare in L-vorm. Bijzonder is dat die grenst aan Sassiscaia, een van de Super-Toscanen die de kwaliteiten van het gebied mondiaal op de kaart heeft gezet. Indertijd waren er 91 hectare wijngaarden, waarvan toen 76 in productie. Het domein kent twee wijngaardlocaties, Ornellaia waar de productiefaciliteit en de kelders zijn gevestigd, en Bellaria, noord-west van Bolgheri met jonger aangeplante wijngaarden (na de jaren 90).

Ornellaia 2008 werd in een vinologenproeverij op tafel gezet door wijnvriend Nello. Ik vond een proefnotitie van het Transnationaal Limburgs Prikkersclubje uit juni 2013: Paarsrood. Opeengepakt fruit in een gelaagde neus met toets van mint, balsamico en bitterchocolade. Wat tabak en frisheid. Wederom die verleidelijke zwoelheid gecombineerd met kracht en complexiteit, maar nog duidelijk in de knop! (Mijn score: 95+ Groepsscore: 93,6+). Ik vind perfectie moeilijk te beschrijven: Een dikke zwarte kleur, in de neus vanille, herfstbos en truffel. In de mond de smaak van nieuw hout, het fruit komt langzaam los in het glas. Héél veel rondeur en wat eucalyptus, met een strenge afdronk. Schitterend glas, 97 uit 100 punten van Wine Advocate.

www.ornellaia.it

Heida 2012 Valais, Madeleine Gay

Wijnvriend Willem-Jan liet als eens de curieuze Klevener de Heiligenstein proeven, een Elzasser wijn die gemaakt is van Savagnin rose druiven. Deze Zwitserse wijn uit Valais is gemaakt van de Heida, de Savagnin Blanc druif. Nog geen 1.000 hectare is met deze druif aangeplant. Wijn met een goudzweem. In de neus ruik ik viooltjes en wat tropisch fruit. Citrus en mineralen. De smaak karakteriseert zich door goed houtgebruik. Lekker sappige smaak, echte heerlijke wijn met veel finesse. De wijn is gemaakt door oenoloog Madeleine Gay. Deze wijn is echt een vondst. En het is nu al de derde wijn uit Zwitserland op deze Curieuze flesjes die indruk op mij maakt.

 

Landauer 2007 LAN 1 Selection, Neusiedlersee-Hügelland, Burgenland

Vele honderdduizenden flessen zijn er te vinden die zijn gemaakt van cabernet sauvignon. En dat geldt ook de druif pinot noir. Ik ken niet zoveel wijnboeren die deze twee sámen in een wijn brengen. Daarvan herinner ik me alleen een uitmuntende mooie Umbrische wijn van Lungarotti uit Italië. Dan houdt het op. De familie Landauer maakte een selectie waarbij de genoemde druiven worden aangevuld met Blaufränkisch: LAN 1 is een wijn van drie druiven, die 18 maanden is opgevoed op houten fusten. Voor deze wijn is dan nog een selectie gemaakt. Dat levert een Oostenrijks wonder op, een wijn die naast tal van gereputeerde crus een heel goede indruk maakt.  Diepdonkere kleur, mooi geëvolueerde rand. Kruidige neus, pruimen, ceylon melange thee, zwarte bes en overrijp fruit, laurier, diepe geur waar je steeds meer in blijft ruiken. De wijn heeft een straffe aandronk, duidelijk wijn met een bite. Ik vind dit een onorthodoxe, maar wel meesterlijke blend van de familie Landauer in Rust. Heel levendige en viefe wijn uit Oostenrijk.  

http://www.weingutlandauer.at/