2024 Ximénex-Spínola Exceptional Harvest

In 1618 is in de literatuur al sprake van een mooie fles Pedro Ximénez uit Malaga, schrijft Jancis Robinson in ‘Winegrapes’. De druif PX is verantwoordelijk voor enkele van de donkerste en meest plakkerige wijn ter wereld. De druif dankt zijn naam aan een wijnbouwer, denkt ze. Het herkomstverhaal dat de druif door een Duitse soldaat is meegenomen naar Spanje en gelinkt is aan riesling, is een fabel. De druif zou in Noord Europa niet eens rijpen. Pedro Ximenéz is een belangrijke druif van Montilla en van andere streken in Andalucía. Aangeplant in Midden- en Zuid-Spanje, Jerez, Málaga en dus in Montilla-Morilles. Van het zoete sap van de druif worden rijke, verrukkelijke dessertwijnen gemaakt, vaak  dik en zwart als olie. De wijnen hebben een natuurlijk alcoholgehalte van 16%.

Importeur Anfors schrijft dat 99 procent van alle PX druiven  komt niet uit Jerez, maar uit buurstreek Montilla. De druiven van Spínola komen wél uit Jerez. Dit is echt een niche wijn, want hier is maar 1,3% van het wijngaard areaal met PX beplant. In plaats van sherry maakt wijnbouwer José Antonio er onversterkte wijn van.

De zeer oude stokken PX van Ximénez-Spínola groeien in wijngaarden met sterk kalkhoudende, witte albarizabodems, zoals Añina, Balbaina en Carrascal. Dit verklaart ook het unieke karakter van de wijnen en brandy van Ximénez-Spínola. Door de heel verfijnde zuren en subtiele mineraliteit die deze topwijngaarden de druiven meegeven, blinken de wijnen uit in ingehouden kracht en enorme complexiteit. In Jerez is Ximénez-Spínola de pionier van niet versterkte PX, waarin het karakter van PX als druif het best tot zijn recht komt. Deze druiven worden bijna altijd voor zoete sherry gebruikt. Deze wijn heeft 30 grams restsuiker. Zes maanden op oude Amerikaanse Sherry vaten met regelmatige bâtonnage. Medicinale tonen, peperkoek. Complexe wijn met ook mooie zuren. Een interessante culinaire wijn. 

Importeur Anfors Imperial

Château Troplong Mondot 2004 Saint Emilion Grand Cru Classé

“If anyone orders Merlot, I’m leaving. I am NOT drinking any fucking Merlot!”, zegt Miles Raymond  (gespeeld door Paul Giamatti) in de film Sideways uit 2004. 

Of het door die film komt… merlot is een van de druiven waar heftige tegenstanders van zijn. Sauvignon Blanc is ook zo’n druif. Nou wil het toeval dat mijn Lief een uitgesproken merlot liefhebber is. En daar hou ik dus rekening mee. Want: happy wife, happy life.

Vandaag eten we een van mijn all time favoriete recepten voor bij mooie wijn: verse kapucijners met lamsvinken, een recept van Kaatje bij de Sluis uit 1990. We maken dit dus al heel lang. Alleen zijn die verse kapucijners er maar een à twee weken per jaar. Waar kapucijners uit blik tot de ijzeren voorraad van studenten hoort, want goedkoop, is de prijs van een kilo verse kapucijners inmiddels skyhigh. Dat is zo’n rare tegenstelling. Enfin, dit gerecht verdient een bloedmooie wijn. Het is geworden Château Troplong Mondot 2004. Dit is twee jaar voordat het domein promoveerde naar Premier Grand Cru Classé B. Het domein is sinds 1955 geclassificeerd als Grand Cru Classé.

De oogst vond in 2004 plaats van 4 tot 17 oktober. De gemiddelde opbrengst is 46 hl/ha. De Grand Vin is gemaakt van 90% merlot, 5% cabernet sauvignon en 5% cabernet franc.  Bij de barriques waarop de wijn rijpte was driekwart nieuw. De wijn is intens, heel rijk en rijp zomerfruit, waaronder bramen. Zoethout en leer. Voorname neus. De smaak is na wat luchten soepel en nu mooi op dronk, na ruim twee decennia in de kelder. Gedronken bij een van mijn all time favorieten, verse kapucijners met lamsvinken. Waarvan je hier het recept kan vinden, klik hier. 

Riesling 2001 Furstentum Grand Cru Domaine Paul Blanck

De wijn van 25 jaar oud toont zich geouderd in het glas: de kleur van een degelijke eiken kast, zoals ze vijftig jaar geleden in de mode waren. Mahonie. De geur is voor mij onmiskenbaar riesling, met wat honing en een lichte petrol toets. In de smaak komt de honingtoets terug, mooi gebalanceerd. Ik kan me voorstellen dat je deze wijn NIET waardeert. Het is volgens mij een ‘acquired taste’ wijn, zo belegen. Dat blijkt ook wel, de proevers van mijn wijnsociëteit determineren de wijn buiten de Elzas en niet als riesling. Volgens mij haalden wijnvrienden Noël, Remko en ikzelf de wijn op in de Elzas, bij een speed-bezoek van een weekend, waarin we drie of vier wijnhuizen bezochten. Bij Blanck werden we ontvangen door een jong nichtje van de wijnmaker – die maakte indruk op ons, en met het verstrijken van de jaren en dat bezoek in herinnering roepend werd die jongedame alleen maar mooier.

In mijn wijnbibliotheek met aantekeningen van geproefde wijnen reageert een Amerikaanse wijnvriend: ik ben liefhebber van rieslings, maar prefereer de Duitse rieslings om te laten  rijpen. Ik heb nog een curieuze Zind Humbrecht Riesling Brand, toch hou ik meer van de andere druiven in de Elzas. Ik dacht: toch eens nakijken. Op deze blog verschenen in 15 jaar géén rieslings uit de Elzas, wel twee selections de grains nobles van gewürztraminer en klevener de heiligenstein. Maar wél negen (!) Duitse rieslings.