De wijn van 25 jaar oud toont zich geouderd in het glas: de kleur van een degelijke eiken kast, zoals ze vijftig jaar geleden in de mode waren. Mahonie. De geur is voor mij onmiskenbaar riesling, met wat honing en een lichte petrol toets. In de smaak komt de honingtoets terug, mooi gebalanceerd. Ik kan me voorstellen dat je deze wijn NIET waardeert. Het is volgens mij een ‘acquired taste’ wijn, zo belegen. Dat blijkt ook wel, de proevers van mijn wijnsociëteit determineren de wijn buiten de Elzas en niet als riesling. Volgens mij haalden wijnvrienden Noël, Remko en ikzelf de wijn op in de Elzas, bij een speed-bezoek van een weekend, waarin we drie of vier wijnhuizen bezochten. Bij Blanck werden we ontvangen door een jong nichtje van de wijnmaker – die maakte indruk op ons, en met het verstrijken van de jaren en dat bezoek in herinnering roepend werd die jongedame alleen maar mooier.
In mijn wijnbibliotheek met aantekeningen van geproefde wijnen reageert een Amerikaanse wijnvriend: ik ben liefhebber van rieslings, maar prefereer de Duitse rieslings om te laten rijpen. Ik heb nog een curieuze Zind Humbrecht Riesling Brand, toch hou ik meer van de andere druiven in de Elzas. Ik dacht: toch eens nakijken. Op deze blog verschenen in 15 jaar géén rieslings uit de Elzas, wel twee selections de grains nobles van gewürztraminer en klevener de heiligenstein. Maar wél negen (!) Duitse rieslings.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten