Vendange de Saint-Luc 2007 Henri Bourgeois

Na een proeverij van sauvignons, de ene nog mooier dan de andere – steeds van verschillende terroirs en ook jonge en oudere jaargangen, krijgen we deze nectar in het glas bij Henri Bourgeois in Chavignol. Het is een zoete wijn, van druiven die zijn geoogst op 18 oktober 2007. Wekenlang na de reguliere oogst. En daarom genoemd naar de Heilige Lukas, die op 18 oktober een feestdag heeft.  Lukas is de portier van de winter zegt men wel. Deze wijn is gemaakt van druiven waarin de concentratie van suikers enorm is toegenomen. Met de hand geoogst. De wijn is vergist op eiken Tronçais vaten. Als de winter invalt stopt de vergisting en de restsuikers maken deze wijn tot een ware delicatesse. De wijn lag vijftien maanden op eiken fusten voor het bottelen. Deze wijn is een weldaad op de tong. De makers geven Fourme d’Ambert als suggestie. Het is ook een geweldig aperitief voor feestdagen. Ik ben blij en trots dat ik enkele van deze curieuze sauvignon blanc flesjes aan de kelder kon toevoegen. De wijn kan zeker zo’n twintig jaar bewaard worden.  

 

www.henribourgeois.com

BOVIN, 1 litre rouge, Cheverny Rouge

In de oude marché des halles uit 1874 in Troyes staan verschillende groentemannen, enkele vishandelaren, gek genoeg één bakker en één wijnwinkel. Die laatste, daar snuffel ik graag even rond. En als ik Racines zie van Claude Courtois, denk ik meteen: dat zit wel goed hier. De wijnhandelaar richt zich op wijnen die met liefde voor de natuur zijn gemaakt, biologische en bio-dynamische wijnen. Deze literfles rode wijn BOVIN koop ik vanwege het bloedmooie etiket. Dit moet een etiket zijn, dat is gemaakt door Savignac, de beroemde Franse illustrator en affichemaker. En zo niet, dan is het een eerbetoon aan deze Franse graficus van faam. De wijn huist in een literfles, een signaal van de wijnmaker: niet moeilijk doen, lekker drinken! De wijn is gemaakt van 50% pinot noir en 50% gamay en in oktober 2012 op fles gebracht. De beschrijving van de wijn op de website is zoals alleen Fransen dat kunnen (vind ik): de wijn combineert de lichtheid van gamay van zanderige kleigrond met de volwassen toets van pinot noir op vuursteen. Beide druiven zitten gelijk in deze wijn, de gamay geeft frisheid en fruit (bessen), pinot noir geeft zijdezachte textuur en zoethout associatie. In de finale moeten we zwarte kersen en pruimen kunnen proeven. Soms pittig, afhankelijk van de jaargang, altijd verfrissend. Tot zo ver, de beschrijving van de wijn. Ik vind de wijn gewoon lekker en heb die in de zomerse hitte zorgeloos gesloeberd, zó uit de koelkast. De wijn heeft een AOC Cheverny, een heel sympathiek wijngebied in de Loire. Het kasteel van Cheverny stond model voor het kasteel Molenschot waarin Kapitein Haddock (Kuifje) woont.

http://www.villemade.net/

Sigalas Asirtiko Athiri 2012, Santorini

Het is een onwaarschijnlijk logische keuze om deze verrassende Sigalas Asirtiko Athiri 2012 te schenken...  want het is warm. We hebben de officiële 39^e hittegolf in ons land. Op de terugreis van La Douce France lunchen we bij restaurant Toine Hermsen in Maastricht.  “De Griekse zon schijnt op dit domein zó sterk”, zegt sommelier Mike Jacobs, “dat de wijnbouwer zó snoeit dat de bladeren de druiven beschermen tegen die immense zonnebrand.” De wijn is de begeleider van een tartaar van tonijn. Ik kan het met niets dat ik ken vergelijken, zegt mijn Lief. De wijn is gemaakt van 75% assyrtiko en 25% athiri druiven, druiven die we feitelijk nooit proeven. Daarom vind ik het erg leuk deze avontuurlijke wijn te drinken. De neus heeft duidelijk mineralen en vooral vuursteen, de smaak heeft rondeur en souplesse.

 

Pas als ik de wijn drink bij het gerecht, valt me op dat de wijn óók krachtig is.  De wijn komt van een bodem met vulkanische grond van het eiland Santorini, dat ten Noorden van Kreta ligt. De tonijn is een geweldig mooi schilderijtje en die kleurrijkheid proef je simpelweg ook terug op de tong, met heel fraai verwerkte groene asperges, wortel, komkommer, geconfijte tomaat, sojakaviaar, radijs. De combinatie met de wijn is perfect. We hebben heerlijk gegeten in Frankrijk, maar níet zo consistent en goed als hier op dit favoriete adres. Bij het minstens zo mooie hoofdgerecht, tarbotin met paddestoeltjes en zomertruffel, drinken we een Terras do Pó 2011 uit Setubal, Casa Ermelinda. Deze wijn is gemaakt van chardonnay en viognier en combineert adembenemend goed met het hoofdgerecht. Bij het toetje proeven we nog een Primitivo di Manduria Dolce, een wijn waarin de kers zich sterk manifesteert. Mike Jacobs, reuze bedankt! Wat ben ik blij dat ik de keuze voor de wijn aan de sommelier heb overgelaten.

 

Restaurant Toine Hermsen 

Saumur-Champigny 1999 Cuvee Les Rogelins, Rene Noël Legrand

Saumur Champigny omvat 1.585 hectare wijngaarden, gelegen tussen Saumur en Montsoreau. Het is een mooi gebied waar de Loire machtig doorheenstroomt, maar waar zijtakken en parallel riviertjes vaak 's zomers nogal droog liggen. Dit is ook het gebied van de mooie tuffeau kelders, uitgehakt in de bergen. Saumur Champigny is een wijn die populair is in Parijse brasseries en restaurants. Een echte plezierwijn met expressieve fruitneus, toegankelijk vaak als de wijn jong is, maar toch met een serieuze smaak. Het moet rond 2000 zijn geweest dat ik in Proefschrift een reportage las over de Loire, waarin de wijn werd genoemd van Rene Noël Legrand. En heel specifiek werd daarin genoemd hoe goed zijn 1991 was, een lastig jaar met vorst in het voorjaar. En geen denderende zomer. Als een wijnboer zo'n goede wijn maakt in een lastig jaar, dan heb je wel wat in je mars, was de conclusie in het artikel. Wij besloten de wijnboer te bezoeken. Een van de meest bescheiden wijnboeren die we ooit bezochten. Met inderdaad een fraaie kelder. Waarin óók wijnflessen lagen van andere wijnboeren, altijd een goed teken, iemand die over de grenzen van de eigen streek kijkt. Gedreven. Die gedrevenheid bleek ook uit de verzameling fossielen die buiten de kelder was uitgestald. We kochten wijn die we snel konden drinken, maar ook zijn topcuvee Les Rogelins.

 

Jong was deze wijn drinkbaar, maar ook te krachtig, te gesloten. Gewoon een krachtpatser. Maar nu, na veertien jaar, is het een mooi uitgerijpte en afgeronde wijn geworden: veel kleur nog, in de neus truffelimpressie en veel vuursteen, cabernet franc herkenbaar, in de smaak wat kers en melkchocolade, veel rondeur die afsluit met een fluweeltoets.

 

Rene Noël Legrand, Rue des Rogelins, 49400 Varrains

Yarden Mount Hermon 2011 Golan Heights Winery

De kookschrijver die ik het meest bewonder. Philip Mechanicus. Ik lees hem al sinds mijn studententijd. Daar sta je niet zo bij stil. Tot oud klasgenoot Hedwig mij vertelde over het boek dat ik haar ooit cadeau gaf. En mij liet lezen wat ik erin schreef. Het boek met kookessays heeft als titel: Het lot van de oester. Met op de voorkant een blote vrouw met samengeprangde borsten. Waarop een oester.  Want het lot van de oester is om zó gegeten te worden. Ik weet niet of Hedwig zag dat ik wat kleurde, iets voelde van de gêne die ik dertig jaar later voel… want zo’n boek geef je toch niet cadeau aan een klasgenote?  Maar ik deed het wel. Enthousiast over de springerige associaties, het onconventionele van Mechanicus. Later ging ik met Lief naar een lezing die Philip gaf in 1990 bij een Studium Generale. Hij was zijn tijd ver vooruit, liet gefrituurde insecten proeven. Daar signeerde hij ook een boek over kookkunst in Nederland: “Soms vind je het beste bij de Slegte, soms kost het geld. Geluk ermee.” Enfin, mijn held. Heeft nu een prachtige overzichtsexpositie in hetJoods Historisch Museum in Amsterdam. Nog te bezoeken tot 27 oktober. Ik tipte mijn dochter. En die stuurde een enthousiaste sms: een waanzinnige tentoonstelling, inderdaad. Ik kreeg van haar voor mijn verjaardag de graphic novel Jeruzalem van Guy Delisle. Die mij nu veel leesplezier geeft. Perfect cadeau, klein geluk. Dat boek maakt dit verhaal rond. Al die associaties komen boven na het drinken van deze koshere wijn, uit de Golan vlakte. Gemaakt van de Bordeaux druiven cabernet sauvignon, cabernet franc, merlot, malbec en petit verdot. Niks mis met dit glas, een hele soepele en gemakkelijke wijn, maar niet spannend. Ik vind Château Musar uit Libanon vele malen interessanter. Dat curieuze flesje komt nog wel op dit blog. Bezoek de fraaie fototentoonstelling in het JHM, beste lezer. Je kunt daar ook uitstekend lunchen. Een knipoog naar de hemel, voor Philip!

La Diablesse 2004, Château de Coulaine, Chinon

Er staan nu 80 curieuze flesjes op deze blog, maar nog geen... Chinon. En dat is toch één van mijn favoriete wijnen. Deze wijn is gemaakt van 100% cabernet franc. Nu negen jaar oud en verrassend in de neus. Want zelden heb ik zó duidelijk de expressie van rood frui, van bramen, geroken. Kardinaalrode kleur, niet te dik. Prachtig verweven hout, cederhout en leer. Een aangename toffee toets in de aandronk, wat kruidigheid en prima aanwezige zuren. In aandronk en middenstuk ook heel veel rondeur. De wijn heeft karakter, een fantastische Chinon uit het Loiregebied. Apart etiket, maar vraag me niet wát daarachter zit, ik ken het verhaal (nog) niet.

Clos du Roy 2005, Marsannay, Domaine Jean Fournier

Dit is een vader en zoon wijn. Ik heb deze Marsannay voor het eerst gekocht, toen Pa die nog maakte. Wijnhandelaar Wim Berger betitelde de wijn als een ‘Bourgogne met iets van Bordeaux karakter’ en dat vond ik leuk. Het was een wijn met stevige tannines, bepaald geen allemansvriend, maar wel karaktervol. De appellatie Marsannay bestaat sinds 1987; de AC mag gebruikt worden voor zowel rood, wit als rosé. "Clos du Roy" is een wijngaard met prima ligging, schrijft wijnhandel Berger op de website, die stevige, zich langzaam ontwikkelende wijnen oplevert.  Zoon Laurent Fournier timmert al een aantal jaren hard aan de weg met het bedrijf dat hij van zijn vader heeft overgenomen.  Hij maakt wijnen met minder tannine, die dus  ook jonger aangenaam zijn en met meer verfijning. Deze fles haalde ik twee weken geleden uit de kelder en ik werd ongeveer weggeblazen door de kwaliteit. Wow, wow, wow! Deze 100% pinot noir is volstrekt op dronk, een vriendje, fluwelig, mineralig, true to type pinot noir. Echt heel lekker. Het wijndomein zit in de overschakelingsfase naar een biologisch wijnbedrijf. Ik heb na het drinken van deze wijn de kans aangegrepen om enkele flessen vieilles vignes van 2011 gemaakt van 60 jaar oude stokken in de kelder op te leggen. Dat moet een feest zijn om die na een jaar of zeven, acht te gaan drinken.

 

www.jeanbergerwijn.nl

Clos du Cadaret 1997, Cuvee Raoul Blondin, Côtes du Duras, Corinne et Gerard Je Jan

Het wijngebied Côtes du Duras ligt in het zuidwesten van Frankrijk, een kleine 2.000 hectare wijngaarden. Een scepticus zegt: een wijngebied in de schaduw van Cahors en Bergerac, die op hun beurt al weer in de schaudw liggen van de grote Bordeaux namen: Saint Emilion, Pomerol. De wijnen lijken gedoemd om te worden verkocht via de grote supermarches, het zijn aantrekkelijke zomerwijnen, om ongedwongen open te trekken voor terras en barbecue. Niemand valt zich een buil aan de prijs, het zijn typische doe-mij-maar-een-doosje-van-zes-met-korting wijnen. Toch zag ik onlangs een bijzonder exemplaar en herinnerde mij die eerder te hebben gedronken op een proeverij van de wijnsociëteit. En de naam op het etiket deed mij een belletje rinkelen: Raoul Blondin, die was keldermeester van het befaamde Château Mouton Rothschild. Hij heeft kennelijk Corinne en Gerard geadviseerd bij deze wijn en zijn naam eraan verbonden. Met zestien jaar oud is dit een uitgerijpte wijn – is die nog goed drinkbaar, is dan altijd de vraag?  In de aanloop naar de vakantie maakte Lief een favoriet gerecht en dat is een goede gelegenheid om deze te openen. De wijn stelt niet teleur: fraai uitgerijpt, mooie neus met kruiden en sigarenkistjeshout, opgevoed op nieuw hout, zoveel is duidelijk. Ik kan de druivensamenstelling niet achterhalen, maar de toegestane druiven in Côtes du Duras zijn de bekende Bordeaux druiven: canernet sauvignon, cabernet franc, malbec en merlot. De wijn heeft een prettige rondeur en lichte fluweeltoets. Voor we er erg in hebben is de fles leeg, bij hoofdgerecht en stukje kaas. In die schaduw gebieden kán het dus wel: hele mooie wijnen maken.

Moscofilero 2008 Domaine Skouras, Peloponesse

Altijd mooi als een wijnbouwer vertrouwen heeft. Op Domaine Skouras "we don't just maken wine. We flirt with whites that turn heads" -zegt de website. Hou ik wel van. Volgens mij heb ik nog nooit een Moscofilero gedronken. Deze Griekse Moscofilero open ik met enige voorzichtigheid, past de wijn bij de asperges die we gaan eten? Ik las vooraf dat de druif wel iets heeft van Muscat. Nou, dan moet het kunnen, dacht ik. De website van de producent leert het volgende over deze 100% Moscofilero: Fermented in stainless steel vats. Short skin contact, no malolactic fermentation and short aeging over fine lees. Flowery, crisp acidity, intense on aromas and flavors. De wijn heeft wat kleur ontwikkeld. Ik vind anijs in de neus, vrij duidelijk zelf. De smaak heeft mooie zuren en heel duidelijke mineralen. Lekker glas wijn, heel leuk om te ontdekken.

 

www.skouraswines.com

Hochheimer Kirchenstück 2002 Riesling Spätlese, Franz Künstler, Rheingau

Een dag hard gewerkt. Lange dag. Belachelijk lange dag. Van de deur uitstappen tot de deur binnenstappen, vijftien uur. Zo'n dag dus. En ik wil nog iets drinken. Geen digestief of whisky. Want morgen is er weer een dag. Wil geen risico lopen op hoofdpijn. Rode wijn staat open, maar staat me tegen, zo laat. Die rode wijn drink ik graag bij de maaltijd. Welnu, op zo'n moment is een riesling een geweldige keuze. Deze Hochheimer Kirchenstück heeft zo'n tien jaar in de kelder gerijpt. En heeft een adembenemend perfecte balans tussen zoet en zuren. Franz Künstler is een tovenaar. En steeds als ik zo'n riesling proef, denk ik: waarom in hemelsnaam leg ik niet méér riesling in de kelder.

Doña Isabel II Málaga

Een tegendraadse wijn. Onmodieus. En daarom zo leuk, wat mij betreft. Uit een diep hoekje in de kelder duikt deze fles op, goed ingepakt in bubbeltjesplastic – nog van de verzending. Gemaakt van de druivensoort Moscatel de Alejandría. Deze zoete wijn (diep donkerbruin van kleur) heeft 84 maanden rijping op vat achter de rug.

De druiven zijn in de zon gedroogd vóórdat ze zijn gebruikt voor de fermentatie in houten vaten. De aanbevolen serveertemperatuur is 14º C, maar ik serveer graag uit de koelkast. Heerlijke krentjes in de neus, noten en vijgen. Alleen dat snuffelen is al fijn. De smaak is… niet echt gemakkelijk te omschrijven… uitstekende balans door frisse zuren, maar natuurlijk wel volzoet, karamel… lang nahangend. Perfecte-voor-het-slapen-gaan-wijn.

www.spaansewinkel.nl

 

L’Arcione 2007, colli orientali del Friuli, Azienda La Tunella

Wie niet beter weet en deze namen ziet, denkt aan Opera sterren: Pignolo en Schioppettino. Deze wijn is gemaakt van twee Italiaanse opmerkelijke druiven. Beide druiven komen voornamelijk voor in Friuli. Pignolo betekent in het Italiaans zoveel als ‘kieskeurig’. Schioppettino staat voor ‘geweerschot’. De Pignolo heeft lage rendementen en maakt intens diep gekleurde, stevige wijnen, geschikt voor houtrijping. De Schioppettino geeft aromatische wijnen met soms een pepertoets. Met dit glas ben ik echt gelukkig. Je steekt de  neus in het glas en je weet meteen: serieus glas. Kruidige tonen en veel mineralen. Lichte pruimentoon en een zweem rood zomerfruit. Lekkere harmonieuze smaak met souplesse. Drink ik de wijn bij het eten, dan gebeurt er iets! We drinken de wijn bij geroerbakken broccoli met zijhaas. Het vlees is aanvulling op de groente. Het roerbakken gebeurt met dunne schijfjes geschilde gember, lenteuien en knoflook. Bij de groente komt zijhaas die is gemarineerd in wat sojasaus. Bij de bereiding wordt ook Shaoshing wijn en wat oestersaus gebruikt. Prachtig recept van Yan Kit So. Wij aten dit met mie. Bij het eten komt in de wijn ineens mocca, chocolade en ook cederhout/sigasrenkistjes naar voren. En een fluweeltoets. Nou ben ik altijd al dol op curieuze flesjes van bijzondere druiven, maar als die wijn zich opent als een pauwestaart, dan ben ik helemaal verkocht.

Clos du Marquis 2001 Saint Julien

We hebben een Koning. Natuurlijk is er niks mis met oranje tompoucen en is een Oranjebitter niet te versmaden op deze laatste Koninginnedag. Maar het lekkerst is natuurlijk een toepasselijke wijn, dat is Clos du Marquis 2001 geworden. Vanwege die mooie kroon op het etiket. Afgelopen weekend zag ik in Scheveningen ineens deze wijn uit 2007 per glas verkrijgbaar, in restaurant Lemongrass. Doen, dacht ik. Prima op dronk, met een lekkere fluweeltoets. Dat was de Generale Repetitie om het zo maar eens te zeggen. De 2001 is ook op dronk en mag best een adellijke wijn heten. In de neus fraaie sigarenkistjes. Een zweem van kers en ook kreupelhout, kruiden. Sappige smaak. Leve de Koning!

Pecorino 2012 Terre di Chieti, Umani Ronchi, Osimo

Pecorino?  Schapenkaas. Maar het is óók de naam van een druif. Van het domein Umani Ronchi. De Pecorino heeft als IGT Terre di Chieti en komt uit Abbruzen, waar dit wijnhuis uit Marche óók belangen heeft. Pecorino noemt men in Italië ook wel de druif van de schapen, een druif met een lage opbrengst, gedoemd om te verdwijnen. Daar is in 2005 een stokje voor gestoken door Umani Ronchi, die autochtone druiven wil handhaven. De neus heeft tonen van citrus, de smaak heeft prettige en frisse zuren. Dit is een prima glas, gedronken bij een vitello tonnato. Het assortiment van dit wijnhuis beslaat wijnen uit de Marche en enkele uit de Abruzzen. Men beschikt over 250 hectare wijngaarden, het bedrijf bestaat sinds 1955 en wordt geleid door Massimo Bernetti en zijn zoon Michele.

www.umanironchi.com

Ruinart Champagne millesime 2005

We lunchen met een linzensalade met geitenkaas, een simpel maar verrassend lekker gerecht, naar een recept van Paul Fagel. De geitenkaas gaat nog even onder de grill en krijgt daardoor een weldadig zacht-warme structuur. Over de salade sprenkelen we druppels alceto balsamico azijn. We vieren een verjaardag. Daarbij drinken we Ruinart Champagne van het jaar 2005. Wat mij betreft een archetype champagne: verfijnde mousse, in de neus gist, granny Smith appeltjes. Een harmonieuze smaak met verfijning en elegantie.

http://www.ruinart.com/

Chablis Les Clos 2004 Dauvissat

Eén keer bezocht ik Chablis. Ik had een nieuwe fotocamera gekocht en wilde fotograferen in de wijngaarden. We reden naar mooie glooiende wijngaarden en ik maakte foto's in een soort 'kom' - je voelt als het ware dat hier mooie wijn wordt gemaakt. Zo'n zelfde ervaring had ik eerder in Quarts de Chaume (een microklimaat in de Loire) en in Morgon Cote de Py (een Cru de Beaujolais). Toen ik later de foto's liet zien aan een wijnhandelaar, zei hij: Daar sta je bij de mooiste wijngaarden die er daar zijn! Ik was dit al weer vergeten, maar het verhaal komt nu weer terug na het proeven van deze wijn: Chablis Les Clos. Ik kocht deze wijn in een december-opruiming van Pasteuning in Amsterdam. Zelfs in de opruiming was dit nog een kostbare fles. En ja, zoiets bewaar je voor een mooi moment. Pasen 2013. De wijn heeft nauwelijks kleurontwikkeling. De neus is mooi, zegt Lief. Ja, maar definieer nou eens wat je ruikt? vraag ik. Dat is lastig, heb ik zelf ook gemerkt. Het bouquet is druivig, die kenmerkende chardonnay rokerigheid zit er in. Maar ook wat peren, amandelen en mineralen. De aandronk is fris, mooie zuren en lekkere bitters, Vooral valt op hoe elegant en verfijnd dit glas is: dit is complete harmonie, hier valt niets meer te wensen.

Chergui 2008 grand vin rouge du Maroc

Vrolijk etiket. Wijn uit Marokko. Best wel een crisiswijn, als je kijkt naar de schappelijke prijs. Drink je buiten deur in het café een glas wijn, daarvoor koop je van deze wijn een hele fles. Dus proef ik kritisch... het kan immers niks zijn, voor die prijs. Maar zie... deze wijn smaakt soepel en prettig. Er staan geen druiven op de fles, de wijn proeft warm, met wat drop. Gemaakt van carignan, cinsault en grenache. Een goed gemaakt glas. Aanbevolen bij grillades, couscous en tajines, zo leert het achteretiket. Als ik nog eens goed kijk, zie ik dat de wijn is geimporteerd door Flying Vintners (goede grap) uit... de Gironde. Het zijn dus Bordeaux-handelaren die deze wijn van het domaine des Ouled Thaleb hebben geimporteerd. 's Avonds nog eens een glas gepakt - de wijn gedronken bij een tournedos, krieltjes en wortel - en dezelfde ervaring. Wat ik zelf charmant vind, is dat deze wijn uit 2008 komt. Meestal koop je in de super wijnen die hooguit een jaar oud zijn. Deze wijn heeft nu een goede balans.

 

Wijn gekocht bij Colruyt

Oloroso sherry, Delgado Zuleta, Monteagudo

Delgado Zuleta is één van de oudste huizen in het gebied van Jerez de la Frontera. De historie van dit huis gaat terug tot 1719. Een snelle search op het web leert dat de huidige naam bestaat sinds eind van de 19e eeuw toen sherry floreerde en Delgado Zuleta leverancier werd van het Spaanse hof – wat ze nog steeds zijn. Het huis is een familiebedrijf. Deze Oloroso sherry is een fraai glas met een nootachtige neus en een volstrekt harmonieuze en prettige ronde smaak. Een mooie droge sherry, die ik eerlijk gezegd kocht om een gerecht te maken, maar die zich een uitstekend zondagmiddag aperitief toont. Voor de sherry’s worden alleen Palomino-druiven van de beste Albariza-gronden (Jerez Superior) verwerkt. Maar liefst 85% is bestemd voor de productie van de Manzanilla. Oloroso is niet gemakkelijk te vinden, maar o wat is het lekker!

Chenoy 2010 Taille aux Renards, vin de pays des jardins de wallonie

Van domaine de viticole du Chenoy komt een rode wijn uit België. Wallonië om precies te zijn. Philippe Grafé maakt een wijn van de druivensoorten Pinotin en Cabertin. Druiven die in 1991 in Zwitserland zijn gecreëerd, zo leert het achteretiket. Het etiket ziet er gelikt uit. De wijn uit 2010 werd voor het eerst gemaakt op basis van spontane gisting. De wijn is rond en fruitig, charmant en evenwichtig. Zegt de wijnmaker. Kan ik het best mee eens zijn. Het is een curieus flesje, dat ik verder vooral zou typeren als een pretentieloze sloeberwijn. Maar dan proefde ik de wijn na een hele lange dag werken en veel reizen; het zou best eens kunnen dat de wijn op een ander moment genoten meer smaakexpressies geeft.

Marzemino 2008, Casata Monfort, Trentino

Marzemino is een van die autochtone curieuze druiven in Italië, die nu vooral te vinden is in de regio Trentino-Alto Adige in het noorden van Italië. De druif ontleent enige bekendheid aan zijn vermelding in de opera Don Giovanni van Wolfgang Amadeus Mozart. Het is een druivensoort die laat rijpt en gevoelig is voor schimmel. Deze wijn is fris en wint je meteen met zijn olijke  kruidige neus waarin véél rood fruit. De wijn is donker van kleur en heeft allerlei smaakcomponenten: ik proef wat framboos, pruim en wat ik noem hap sap, je hebt meteen zin in een volgende slok. Ik hou van de wijnen van dit huis Casata Monfort uit Noord Italië, ze deugen altijd. Dit is een lekker glas, dat nu in februari gedronken, al een doorkijkje geeft naar de lente.