Château Mouton Rothschild 1989 Pauillac

Er is één wijn die door de onvermoeibare inspanning van zijn eigenaars ongeveerd synoniem is met Kunst. Georges Braque, Salvador Dali, Henri More, Pierre Aleschinski, Joan Miró, Pablo Picasso, Marc Chagall, Wassily Kandinsky, Andy Warhol, ze maakten allemaal een kunstwerk dat het etiket siert van deze wijn. Karel Appel is de enige Nederlander die een bijdrage leverde, in 1994. De eigenaren hebben een waanzinnig goed gevoel voor marketing. En zo kan het dat naast de absolute wereldklasse kunstenaars ook een huis-tuin-en-keuken kunstenaar als Prins Charles vertegenwoordigd is in de reeks kunstenaars (2004). In 1989 viel de Muur en werd Duitsland verenigd. "Drüben sein jetzt hier" staat ter herinnering daaraan op het etiket van deze jaargang met een tekening van Georg Baselitz. De wijn is verfijnd, een wereldklassewijn. Na zesentwintig jaar heeft deze Pauillac nog altijd wat potentie en zijn de tannines proefbaar. Ik herinner mij dat ik als scholier/student in de kelders aan de Heuvelstraat in Tilburg bij wijnhandel Knegtel verlekkerd stond te kijken naar Mouton Rothschild 1970 (Marc Chagall) en 1973 (Picasso). De wijn promoveerde in 1973 naar Premier Grand Cru Classé, de enige wijziging van de 1855 classificatie in Bordeaux ooit. Sindsdien heb ik de wijn enkele keren mogen proeven, dat is altijd een belevenis.

Goldeneye 2006 Pinot Noir Anderson Valley California

We proeven deze wijn om een feestje te vieren. De wijn staat naast een gereputeerde Bourgogne, een Nuits Saint Georges Premier Cru. Ze zijn aan elkaar gewaagd. Deze wijn heeft rondeur en Grote Klasse. Misschien wat beperkt in zijn geur - althans op dit moment, wijn leeft en heeft ook lastige fases. De smaak daarentegen is goddelijk. Die Pinot Noir druif is een hele lastige, misschien wel de lastigste druif die er is. Wijnmaker Zack Rasmuson is echter geslaagd om een prachtige wijn te maken in deze jaargang. Het is goed te begrijpen dat Goldeneye werd geselecteerd om geschonken te worden bij de inauguratie van president Obama van de Verenigde Staten. Een fijn idee dat wij met die wijn een feestje vieren!

Le Petit 2012 Manincor Alto Adige

Deze wijn geeft een knipoog naar de allermooiste witte dessertwijn ter wereld. Château d'Yquem uit de Sauternes heeft alléén een kroontje op het etiket en zijn naam. Precies zoals deze wijn uit de Noordelijkste provincie van Italië, Alto Adige in het Italiaans en Südtirol in de Duits. De wijn is gemaakt van petit manseng. Adembenemend mooi: met een expressieve en heel rijke geur waarin allerlei geurimpressies zijn terug te vinden: abrikoos, rabarber, banaan en marsepein. De druiven zijn ongetwijfeld aangetast door de edele rotting, er zit een klein stinkertje in de geur. De smaak is... nectar, met voldoende zuren om niet alleen maar mierzoet te zijn, geweldige balans. De wijn heet 'klein' maar proeft 'groots'. 

La Vieille Eglise 2012 Côtes du Marmandais

De bulk van alle wijnen is gemaakt om snel te drinken, snel plezier van te hebben. En niet om te bewaren. Ter voorbereiding van een wijnstudiereis las ik dat de helft van álle wijn in Frankrijk door lokale coöperaties worden gemaakt. Dat wist ik niet.  Bij die studiereis zie ik bij Caves des Producteurs de Montlouis (waarover een volgende keer meer) hele families met steekkarretjes en véél dozen erop naar de auto lopen. Niet moeilijk doen over wijn. Genieten! Dit is zo'n coöperatiewijn die zéér de moeite waard is. Gemaakt van 40% Merlot, 30% Abouriou, 30% Malbec en afkomstig uit Zuid-West Frankrijk. Exclusief geïmporteerd door slijterij Ton Overmars in Amsterdam, waar altijd mooie vondsten zijn te doen. Deze wijn kreeg een Coupe de Coeur in de Guide Hachette 2015 en twee sterren. De wijn heeft een sombere paars-bruine en diepe kleur, de geur laat zich niet gemakkelijk ontdekken, lucht geeft de wijn meer ruimte en dan komt het bouquet beter los. Ik ruik wat bessen en licht vanille. Volle smaak met zacht fluwelen aandronk. Een lekkere Mon Cherie afdronk. Ik stel me zo voor dat deze wijn in Franse families maandenlang plezier verschaft om zo te drinken en bij stoofpotjes. De prijs kwaliteit verhouding is uitstekend. Bij een volgend bezoek aan Amsterdam neem ik me voor om ook een doosje mee te nemen voor mijn dochter en zoon. Wat Franse families kunnen, kunnen wij immers ook. De investering in het verspreiden van het wijnvirus is altijd lonend. 

Tons de Duorum 2013 Douro, Portugal

Je moet altijd iets te wensen houden. Toch ben ik geen liefhebber van het maken van een bucketlist, zo’n lijstje wat je allemaal nog moet doen. Voor je veertigste, vijftigste, zestigste. Voor je immobiel raakt. Ik laat het leven liever op mij afkomen. Koester wat wensen, en ik vind het mooi als die geleidelijk aan uit komen. Het bezoeken van het Dourogebied is een van mijn wensen. Ze hebben daar van die steil oplopende terraswijngaarden. Op het achter etiket van deze Portugese wijn staat een foto van deze wijngaarden. Daar kan ik even bij wegdromen. Deze rode wijn is gemaakt van de druiven Touriga Franca, Touriga Nacional en Tinta Roriz. Het is een vriendelijke wijn met mooie kruiden in de geur: een beetje peper, een zweem van laurier. Ook licht wat rood zomerfruit, maar ik ben verkouden en mijn neus laat me een beetje in de steek. De aandronk is fluwelig, liefelijk met duidelijke zoete tannines en best wat kracht en concentraat. Een lekker glas om de droom naar de Douro te gaan levend te houden. We drinken deze wijn bij Leeuwenkoppen met rijst, een chinees gerecht uit Yangchow. Zachte gehaktballetjes met chinese kool en waterkastanjes. De kool is een verbeelding van de manen van de leeuw.Goede combinatie, deze Portugese wijn is 'vriendjes' met veel gerechten.

Clos de Trias Blanc 2011 Ventoux Even Bakke

Ik heb wel eens heimwee naar de eerste jaren dat ik wijn dronk. Dan weet je niet zoveel. En is het spannend om een wijn, druiven of een wijngebied te ontdekken. Nu ben ik blij dat ik van de hoed en de rand weet. Nooit verlegen met een wijnkaart in de hand. Je kent de zekere keuzes en weet dat je gaat genieten. En toch… heimwee naar de tijd dat je óók tegenvallers hebt. Deze Clos de Trias Blanc 2011 is gemaakt door een Noorse wijnmaker Even Bakke. Hij was werkzaam in California. In Ventoux werkt hij aan een eigen domein, biologisch. De wijn is gemaakt van stokken van 30 en 65 jaar oud, vertrouwenwekkend. 80% grenache blanc en 20% clairette. De opbrengst is klein, 22 hl/ha. In 2011 duurde de eerste gisting maar liefst 12 maanden. En potverdorie, de wijn proeven valt niet mee. De kleur is enorm goudgeel, een beetje een piskleur. De geur geeft citroen en… ja hoe definieer je dat… een glas bier dat te lang heeft gestaan, gistig, cider. Een vrij scherpe aandronk. Mijn grijze cellen beslissen snel: dit is géén allemansvriend. Mijn hart zegt: wél een wijn met karakter. In de geur herken ik later ciderazijn, in de smaak appeltjes. De wijn mist voor mij wat charme, maar is reuze interessant. Precies lezers! Zo’n wijn waar je naar verlangt, waar je op moet kauwen, die je moet léren waarderen. Met dank aan wijnvriendin Toos die de wijn op tafel zet.  

www.closdetrias.com