Nossa Calcário 2015 Bical Filipa Pato & William Wouters

Een Portugese wijnmaakster die groot voorstander is van natuurlijke wijnen. Ze is de partner van een Vlaamse chef/restaurateur William Wouters. Afgelopen jaar ontdekt bij een proeverij van de Brabantse Wijnsociëteit, rood van de Baga druif. Fluks reed ik het weekend daarna naar de Belgische importeur.En kocht daar ook wit, van de Bical druif. En die verrast me. Een frisse geur met veel vanille, zelfs zoveel dat ik me kan voorstellen dat andere proevers het te houtgedomineerd vinden. Iets van peer en citrus, maar vooral: v e r f i j n i n g. Een heerlijk glas wijn, dat ik zowel combineerde met een visgercht als op de tweede dag met dim sum. De wijn bleef het goed doen. Fillipa Pato is een dochter van Luis Pato, gerespecteerd wijnmaker in Bairrada.

Brachetto d'Acqui Malgra

 

Mousserend en rood. De druif Brachetto geeft veel soorten wijn: van droog en stil tot zoet en mousserend. In Piëmonte heeft de druif een eigen herkomstbenaming: DOC Brachetto d'Acqui. Dank zij wijnvriend Just proef ik deze wijn bij een proeverij van alleen maar mousserende wijnen uit Italië. Een verfrissende curiositeit, zegt Oz Clarke, die de rode stille passito meer karakter toekent. Enfin, dat mag. Ik val als een blok voor het curieuze: lekker fris, fijne aardbeitjes en een prettige smaak. Een charmeur!

www.solovino.nl

Barolo Montanello Riserva 1999 Monchiero

Wijnvrienden Hans en Martin organiseren een Barolo & Spijs proeverij. En dan kan je de ideale combinatie maken om de Barolo te laten  gloriëren. Een gerecht met aardpeer, schorseneren, zwarte truffel. Hertensucade, met spitskool, uien-compôte, pastinaak, cantharel en witte truffel. Nou wil het lastige feit dat er één wijn is die ik zomaar erg moeilijk vind. Barolo. Ze zijn erg bitter én aards. Bij blindproeven is de wijn die ik niet lekker vind meestal… Barolo. 

Barolo is gemaakt van Nebbiolo. De wijnen van die druif zijn vaak herkenbaar aan de heel lichte kleur. Ze zijn wat krachtiger, aardser en bitterder dan pinot noir – ook een hele lichte wijn. In de inleiding werd Oz Clarke aangehaald, die beschreef dat het jarenlang niet klikte tussen Nebbiolo en hemzelf. “Ik verbeet de grimas op mijn gezicht als mijn verhemelte protesteerde tegen de wrede aanslag van tannine en zuur. Nooit was uitspuwen zo’n genot.” Diezelfde Oz Clarke schrijft: “Nebbiolo is geen gemakkelijke druif en zal dat ook nooit worden. Producenten met voldoende deskundigheid en precisie kunnen van deze druif iets groots maken, maar je moet ze met een lantaarntje zoeken.” Deze Barolo is zijn harde tannines kwijt, met achttien jaar heeft de wijn een fraaie elegantie gekregen. Mijn aantekeningen: rijke geur met ceder, leer en rozen. Evenwichtige wijn die nog altijd hoge bitters heeft maar ook heel elegant is.  

1999 is een outstanding year, zegt Robert Parkers Vintage Chart, still tannic, youthfull or slow to mature.

Château Changyu Moser XV 2013 China

De Oostenrijkse wijnmaker Lenz Moser is al sinds 2005 adviseur bij dit domein. Er staat een wat wonderlijk kasteel op het etiket, zo te zien een combinatie van wijnkasteel en een kloosterkerk. Als ik google blijkt dat domein écht te bestaan (foto).

Toen ik zes jaar geleden een Chinese wijn op dit blog plaatste, bleek dat een ordinaire sloeber. Dit is een véél serieuzere fles gemaakt van 15 jaar oude cabernet sauvignon wijnstokken, 24 maanden gerijpt op Franse eikenhouten vaten. Ik proefde de wijn blind in een cabernet sauvignon proeverij van wijnvriend Gerard.

Een diepe zwarte kleur met een frivole geur, er zit ook een  impressie van rauwe groene paprika in de neus. De wijn heeft een mooie balans met veel verfijning. In de geur zitten  ook impressies van kruiden, koffie en chocolade. De wijn heeft nu nog flink wat tannines en kan dus ongetwijfeld nog langer rijpen.

The sticky end 2010 Marisco Vineyards New Zealand

Zeg nou zelf, deze wijngaard ligt in een maanlandschap. We wéten dat daar geen wijngaard is/ Deze wingerd ligt aan de andere kant van de wereld in Nieuw Zeeland. In Marloborough maakt Marisco Vineyards een opmerkelijke dessertwijn van... sauvignon blanc. Een wijn die ik helemaal niet met dessertwijn associeer. Toch was ik vier jaar geleden onder de indruk na een bezoek aan Henri Bourgeois, die een droom van een wijn maakte van druiven die werden geoogst op 18 oktober. Het kan dus, dessertwijn van sauvignon. 

Deze wijn uit Nieuw Zeeland heeft een fenomenale balans. De wijn heeft 125 gram restzoet/liter en een zuurgraad van 6.8. De wijn is helemaal niet kleverig/sticky, juist heel fraaie van balans. Met tonen van honing, turks fruit en abrikoos. De druiven zijn geoogst in mei, met dagen van morgendauw en warm weer, goede omstandigheden om edele rotting te laten ontstaan. Fermentatie op nieuwe eiken houten vaten. Daarna nog veertien maanden rijping. Voortreffelijk glas wijn dat ik genoot bij een zacht gepocheerd stoofpeertje.

Zinfandel 2013 Caymus Vineyards Napa Valley

Amerika heeft zo’n 228.000 hectares wijngaarden. Dat is nét iets meer dan de wijngaarden in Portugal. Méér dan Argentinië, Chili en Australië hoewel we de wijnen uit die landen hier veel vaker zien. Ik heb maar aan enkele wijnen uit de States echt goede herinneringen. Zoals aan de cabernet sauvignon van Monte Bello Ridge. De zinfandel kan me best wel bekoren, maar is geen wijn die zovéél indruk maakt dat je de wijn echt blijft onthouden. Als ik het goed heb, is dit domein ook méér bekend van andere druiven, maar heeft de eigenaar een zekere voorliefde voor zinfandel waardoor ook hiervan altijd wijn wordt gemaakt. Ik zette de wijn in een blindproeverij voor aan wijnvrienden. Ik ruik enorm veel kersen, de wijn is krachtig al stoort de hoge alcoholgraad (14,6) helemaal niet… Dat wijst op vakmanschap, wat mij betreft. De wijn heeft een lichte zoet-toets die veel mensen zal plezieren. De wijn mist echte diepte of complexiteit. Een ongecompliceerde vriend waarmee je een fijn cafebezoek beleeft. Niet één waarmee je diepere ideeën deelt en waarmee je nieuwe inzichten krijgt. Fijn glas voor gure avonden, bij een haardvuur of na een herfstboswandeling.