Ziereisen Jaspis 2009 Syrah Baden

Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat er syrah staat in Duitsland. Waar verduveld goede wijn van wordt gemaakt. Deze Duitse syrah zet een Franse Cote Rotie Delas 2010  Seigneur de Maugiron in de schaduw. Deze Baden wijn heeft verfijning!  Prachtige geur met zoethout, balans, een wijn die álles heeft, zuren, bitters, mineralen, wat chocolade. Er blijft een leven lang van alles te ontdekken in de wijnwereld. Is de druif níet curieus, dan toch wel het herkomstgebied waar een fantasievolle wijnbouwer er héle fraaie dingen mee doet.

Arbois-Pupillin Ploussard 2012 Domaine Overnoy-Crinquand

Bij het binnenkomen van de piepkleine plaats Pupillin valt een plantsoen op met verschillende wijnstokken. We zien de autochtone wijnstokken uit de Jura hier staan: Savagnin, Trousseau en Poulsard. De Poulsard wordt hier overigens Ploussard genoemd -  ik heb mij het laten uitleggen waarom, maar kan het niet reproduceren. Wel herinner ik mij  de trots op die eigen interpretatie. Pupillin mag dan klein zijn - 260 inwoners - het is toevallig wél de Wereldhoofdstad van de Ploussard. Daar laten de inwoners geen misverstand over bestaan.

Mickaël Crinquand beheert dit domein samen met zijn broer: wijnbouw en koeien. Pa heeft de wijngaarden uitgebreid van 1,5 naar 4 hectares, alle biologisch. Inmiddels is het domein 10 hectares groot, waarvan 2,5 hectare voor Ploussard. We proeven alle wijnen aan de keukentafel. En mogen daarna ook in de kelder uit 1650 kijken. Een mooie ervaring, er liggen grote 600 liter fusten. Zwavel wordt alleen gebruikt bij de oogst en de botteling. 

Toen ik een proeverij over natuurlijke wijnen voorbereidde, las ik op het blog van Vlek wijnen een omschrijving dat een wijn proefde als limonade. Ik vond dat een gekke omschrijving. Toen ik een Poulsard dronk in een Antwerps restaurant, kreeg ik dezelfde associatie en begon die te begrijpen. En bij het drinken van deze Ploussard weet ik het zeker. Ook deze wijn drinkt als limonade. De kleur is transparant en héél licht. Lijkt meer op rosé dan op rode wijn. In de geur wat nootmuskaat, peper en vooral stallucht. Dit is een wijn die je gemakkelijk verkeerd begrijpt, wegzet als eenvoudig. De wijn is echter heel elegant, licht en eigenzinnig. Er is in totaal zo'n 300 hectare van dit curieuze druifje.

Faustino I Gran Reserva 1982 Rioja

De eerste rode Rioja op curieuze flesjes. En wat voor een? Ik schrijf bij mijn proefaantekeningen van wijnen sterretjes, maximaal 3***, en dat betekent dat er niets te wensen is. Een volmaakte wijn. Deze 1982 krijgt drie sterren. De wijn is vitaal en levendig. Héél bijzonder voor een 33 jarige wijn. Met mooi vanille in de geur, eucalyptus, zacht fruit. Genoten met wijnvrienden. Met dank aan collega Francess. Bij het zoeken van informatie over deze wijn, zie ik dat 1970 en zelfs 1964 (!) nog leverbaar is. Faustini I tinto gran reserva krijgt 2,5 jaar rijping op Frans en Amerikaans eiken. Bodega Faustino heeft meer dan 800 hectare wijngaard en stuurt het gehele productieproces zelf aan. De wijngaarden zijn gelegen op toplocaties in Rioja.

Hãhã Pinot Noir 2013 Marlborough Nieuw Zeeland

Wijnvrienden mag je af en toe voor de gek houden. En uitdagen. Bij het zien van deze wijn in de slijterij (haha!) komt spontaan het idee om iemand ermee voor de gek te houden bij een blindproeverij. In de taal van de oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland, de Maori, betekent “Hãhã” zoiets als “geurig, weelderig”. Een omschrijving die best goed past bij een wijn van pinot noir. De druiven voor deze wijn groeien in de Awatere vallei, een regio in Marlborough. De wijngaard ligt aan een rivierbedding en blijft koel door een verfrissende zeebries. De koelte is prima voor pinot noir. De druiven worden met de hand geplukt en daarna geselecteerd. Lekkere wijn, met een fantastische geur, die uitwaaiert zoals een pauwenstaart. 

De proef op de som: ik schenk de wijn blind. Samen met een pinot noir uit Chili. En ja hoor, de wijnvrienden herkennen pinot noir meteen, door de kleur, geur en smaak. De wijnen worden in Duitsland en Frankrijk geplaatst. Eerlijk gezegd, zou ik dat zelf ook fout hebben gedaan. Zo zie je maar weer dat mijn vooroordeel over Nieuwe Wijnlanden (kunnen niet tippen aan de klassieke gebieden) onzin is. Haha!

Mâcon Azé Cuvee Acacia 2011Cave d’Aze

Wanneer is een wijn een typische eetwijn? Ik bezig die term geregeld. Dat is vrijwel altijd positief bedoeld, ik vind de wijn dan interessant maar béter te genieten bij spijs dan op zichzelf. Zo'n wijn heeft dan vaak ruwe randjes, zoals veel tannine of veel bitters. Deze Mâcon-Azé is ook zo'n dinerwijn, met een pittige structuur en veel bitters, goed in balans. Wie alleen naar de kleur kijkt, vergist zich vlot een jaar of vijf tot tien bij het inschatten van de leeftijd. Deze oud goudkleurige wijn van 100% chardonnay krijgt de kleur door rijping op acaciahout. Dat is een fractie goedkoper dan eikenhout, maar geeft minder vanille impressie en proefbare houttoasting dan eiken vaten. Het wordt gebruikt voor wijnen waar wel structuur en body versterkt mogen worden, maar waarbij het fruitkarakter meer nadrukkelijk naar voren mag komen. Ik vind de wijn reuze geschikt als culinaire wijn, bij de maaltijd: peer en amandel in de geur, een zweem van honing en een lichte oxydatieve toets. De wijn heeft veel bitters in de smaak en is karaktervol. Heel interessant glas van een coöperatie van wijnboeren. 

ELISIO 2011 Masseria Coste di Brenta Colli Frentane Cococciola

Uit Abruzzo komt deze witte wijn van de uiterst curieuze cococciola druif. Toen ik nog eens goed naar de naam keek, moest ik denken aan die Italiaanse pornoster die kort getrouwd was met de kunstenaar Jeff Koons. 

Ze ging ook in de politiek. Maar bij goed beschouwen, blijkt dat Cicciolina te zijn. De letters lijken op elkaar, maar het is toch echt anders. 

Spreek cococciola eens vijf keer achter elkaar uit en je gaat er van houden, zo’n druif met een fraaie Italiaanse naam. Er is een kleine 1.000 hectare met de druif beplant, in de Italiaanse Abruzzo en Puglia. De druiven werden heel lang vermengd met de lokale trebbiano; pas de laatste decennia maken sommige domeinen alleen van deze druif een wijn. Zo ook, Masseria Coste di Brenta in Lanciano. De wijn heeft een wat kruidige geur, goede zuren en wat amandel in de smaak. Het zal nóóit een crowd pleaser worden voor het grote publiek, maar het is een leuke eigenzinnige witte wijn voor iemand die een aparte wijn zoekt. 

http://www.costedibrenta.it/it/home