woensdag 12 augustus 2015

Chablis Premier Cru 2007 Montée de Tonnerre, Domaine François Raveneau



Eén op de vijf flessen Bourgogne is… Chablis. Jaarlijks vinden meer dan 30 miljoen flessen hun weg naar de consument. Mijn beeld is dat er veel middelmatige wijnen onder dit label worden verkocht, schrale wijnen die weinig plezier verschaffen. Er zijn vier herkomstbenamingen, Petit Chablis (780 hectares), Chablis (3150 hectares), Chablis Premier Cru (770 hectares) en Chablis Grand Cru (110 hectares). De prijzen van de wijnen lopen van rond tien tot veertien euro voor Petit Chablis, zo rond de vijftien euro voor Chablis, twintig tot veertig euro voor Chablis Premier Cru en de Chablis Grand Cru lopen van een dertig euro voor onbekende wijnbouwers tot wel tachtig euro of meer voor gerenommeerde namen. Op een warme dag staan we voor de zeven Grand Cru wijngaarden die majestueus tegen een helling liggen en zich koesteren in de weldadige warmte. Franse chauffeurs claxoneren luid bij een Nederlandse wagen met een suffige snelheid. Door dat toeteren rijden we de wingerd in tussen Les Clos en Blanchot. Gelukkig gaat dat allemaal goed, want ik lees daarna dat dit een middeleeuws pad is met de onheilspellende naam La Voie Meurtrière (het dodelijk pad). De bodem bestaat uit mergel, kalk en klei. De unieke bodem is ontstaan uit prehistorische afzettingen, het kimméridgien gesteente. 


In Chablis dronk ik van sober tot exclusief. We kregen een weldadig glas witte wijn in een pichet op het terras van het plaatselijke café. Als ieder café in Nederland dit zou schenken… was de bieromzet een stuk lager. ’s Avonds bestelde ik de Petit Chablis van Jean Durup bij de maaltijd, die is altijd prima. En ik dronk daarna een Chablis die bij de allerbeste wijnen behoort die ik ooit zal drinken: Chablis Les Clos 2001 van Vincent Dauvissat. Geweldige mineraliteit en perfecte balans, nu veertien jaar oud (uit magnum). De wijn kostte een adembenemend bedrag, maar nu ik thuis nog eens kijk of en waar de wijn te koop is… zie ik flessen van 500 euro. Dat maakt mijn uit-de-band-springen ineens tot een wijze daad! 


Misschien wel de mooiste eetervaring in Bourgogne was de lunch bij Au Fil du Zinc in Chablis. Daar kookt de jonge chef Ryo Nagahama, die eerder sous chef was bij Joël Robuchon, een droomduo met zijn vrouw en pâtissière Vanessa Chang. We genieten hier van een loupe-zuivere en evenwichtige Raveneau Chablis Premier Cru Montée de Tonnerre 2007. Deze wijn staat op vinopedia.com voor vier à vijf keer de prijs die ik betaalde te koop. De lunch is van een briljante eenvoud: Tomates de l’Yonne met basilicumolie en venusschelpen, kwartel met saffraanbouillon en pilavrijst, cheesecake met citrusvruchten en bretons biscuit. Chablis is interessanter naarmate je je er meer in verdiept. 

Au Fil du Zinc: http://restaurant-chablis.fr



Chablis, a geographical lexicon, een etymologisch en geografisch essay over de wijngaarden van Chablis  – Jean Paul Drion

zondag 28 juni 2015

Johannishof Rüdesheim Rheingau Riesling 2003 Kabinett

Veel mensen vinden de Duitse predikaten lastig. Terwijl er toch een heel stuk logica in zit. De predikaten kabinett, spätlese, auslese, beerenauslese en trockenbeerenauslese zijn goed te snappen. Kwestie van even moeite doen. Deze kabinett riesling is nu twaalf jaar oud en biedt ongelofelijk veel plezier. De wijn heeft een vanille achtige geur met misschien een zweem van petrol, de balans is adembenemend mooi. Én de wijn is gewoon leverbaar. Het is al enkele jaren een favoriet die geweldig combineert met bijvoorbeeld een paté en aziatische gerechten. Riesling kan net als Chenin Blanc een wonder van een wijn opleveren. Twee jaar geleden verzuchtte ik op deze blog: waarom leg ik in hemelsnaam niet méér riesling in de kelder. De lezer weet: zelfinzicht is het begin van een oplossing. Er ligt nu méér riesling in de kelder. Daarover binnenkort meer. 

Verkrijgbaar bij www.jeanbergerwijn.nl

zondag 31 mei 2015

Sankt Laurent Altenberg 2011 R&A Pfaffl Niederöstenreich



Sankt Laurent is een druif die in Oostenrijk vanaf de negentiende eeuw is verbouwd. De naam is afgeleid van Sint Laurentius, de heilige met 10 augustus als feestdag. Hij is de patroon van chef koks, dat staat mij wel aan. Al is het een nogal multi-interpretabele Heilige.Hij wordt vereerd als patroon van de armen; van diakens en bedienend personeel, van wasvrouwen, strijksters en daardoor ook weer van textielarbeiders, van traiteurs, herbergiers en hotelhouders; van bibliothecarissen en archivarissen. Maar ook van andere beroepen die met boeken te maken hebben, zoals scholieren, studenten en informatici, advocaten, rechtsgeleerden, schrijvers, klerken, administrateurs en boekhouders; van bierbrouwers en kroegbazen; van beroepen waar vuur een rol bij speelt, zoals brandweerlieden, glazeniers en glasblazers, kolenbranders, koks en koekenbakkers. Zijn voorspraak wordt ingeroepen voor een goede groei van de wijnoogst... 

Sant Laurent, hoe proeft dat? De wijn heeft een diepe kleur, ruikt kruidig, ook wat rode kersen associaties, in deze wijn ook cederhout en vanille. Een soepel fluwelige aandronk, nee, zonder meer erg lekker. Maar om nou te zeggen dat ik die wijn weer ga herkennen als ik die blind geschonken krijg, no way, de wijn is daarvoor te weinig onderscheidend wat mij betreft. Drie dagen terug zette ik de wijn blind voor aan wijnvrienden en die determineerden de wijn als afkomstig uit de Rhône in Zuid Frankrijk of zelfs een Primitivo uit Zuid Italië. De druif is aangeplant in Oostenrijk, Duitsland, Tsjechië en Slowakije. De kans dat we de wijn goed leren kennen is niet zo groot. Overigens is deze Altenberg van Pfaffl veelvuldig bekroond: Goud bij de Internationale Wine Challenge in 2013, wijntijdschrift Falstaff kent 91 punten aan de wijn toe. De wijnbouwer geeft als advies om de wijn te drinken bij wild en rundvleesgerechten. 


Verkrijgbaar bij Ton Overmars in Amsterdam.

maandag 25 mei 2015

Brunello di Montalcino 2003 Cuvee Prime Donne Donatella Cinelli Colombini

Voor sommige wijnliefhebbers vertegenwoordigt Brunello di Montalcino het állerbeste dat Italië te bieden heeft. Ik kan daar ver in meegaan. Deze Brunello rijpte twee-en-een-half jaar op fusten en is gemaakt van 100% brunello druiven, een kloon van de sangiovese druif. Dit is een glas dat na twaalf jaar ontzettend mooi is: in de geur ontbijtkoek, roest, chocolade en pruimtabak. Herfstbos. De wijn heeft álles: rondeur, fruit en elegantie. Deze cuvee bestaat uit een selectie van de beste cuves door vier vrouwelijke proevers: Rosemary George, Master of Wine, Duitsland specialist Astrid Schwarz, de Italiaanse top sommelier Daniela Scrobogna en de Italiaans-Amerikaanse Marina Thompson.Voor zo'n Brunello mag ik wakker gemaakt worden. De wijn heeft bij het proeven iets adelijks, een enorme rijkdom. 

http://www.cinellicolombini.it/en/
 

zondag 3 mei 2015

Château La Voulte-Gasparets 2013 Cuvee Reservee Corbieres



Wijnen en wijngebieden hebben een reputatie. En dat is een hardnekkig iets. Een wijn raakt populair en dan moet er meer van gemaakt worden. Dat is het moment dat mensen die snel geld willen verdienen zich erop storten en vaak matige wijn op de markt brengen. Zeg maar dag met je reputatie. De top producenten van Cabernet d’Anjou maken wijnen die “bewaard kunnen worden, zeldzaam zijn en verrukkelijk”, aldus Hugh Johnson. De Anjou wijnen hebben een negatieve associatie omdat er precies is gebeurd wat ik hierboven beschrijf. De reputatie van Corbieres is ‘boven de middelmaat’ tot ‘bekend, gerenommeerd’ staat in Hugh Johnsons Wijngids: het is de grootsten AC van Languedoc, wijnen zo wild als de omgeving, zonnig en ruig. Aldus de omschrijving. Deze Corbieres wijn is gemaakt van een blend van druiven: grenache noir, carignan, mouvedre en syrah. De wijn is geadviseerd bij voorjaarslam, daslook, crème van cevenne uien, mint-jus en knoflook-aardappel. Ik denk: Corbieres, dat is wat saai. En vraag naar alternatieven. Dat doen ze goed bij restaurant Halvemaan; we mogen alternatieven proeven. En dan blijkt de Corbieres wondermooi: héérlijke kersengeur met chice vanilletonen, rijk en edel. De Barbera die we ernaast proeven is… ook oke, maar mist de spanning en brille van de Zuidfranse wijn. Die is verrassend fraai. Moraal? Scheer niet alle wijnen uit een streek over een kam.